ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

×

Μήνυμα σφάλματος

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls στην menu_set_active_trail() (γραμμή 2404 του /home/gr295815/public_html/books-110gr/includes/menu.inc).
Συγγραφέας: 
Διαθέσιμο: 
Τιμή σε ευρώ: 
10.40
Vote: 
No votes yet

 

Αγάπη μου, σ' τ' ορκίζομαι, δεν έχω ιδέα πώς έγινε αυτό. Εγώ πήγαινα κάθε μέρα στη δουλειά μου. (Εντάξει, όχι και κάθε μέρα· τις Παρασκευές την κοπανούσα για να φτάσω νωρίς στο Σούνιο - ποιος πάει παρασκευιάτικα στην εφορία άλλωστε;) Είχα μόνο ένα αυτοκίνητο. (Το Smartάκι που πήρα για να παρκάρω εύκολα στο κέντρο δε μετράει- ούτε του παιδιού το Mini που το πήραμε μεταχειρισμένο.) Δεν πήρα δάνειο παρά μόνο όταν έπρεπε να αγοράσω το διαμέρισμα στη Φιλοθέη. (Και μη μου πεις τι δουλειά είχαμε εμείς οι Κορυδαλλιώτες στη Φιλοθέη - δηλαδή μόνο οι πλούσιοι έχουν ψυχή;) Σαν εφοριακός δεν έκλεψα ποτέ την εφορία. (Έκλεβα μόνο από τα κλεφτρόνια τους φορολογούμενους, που δεν ήθελαν να φορολογηθούν - δηλαδή εθνικό έργο έκανα αν το καλοσκεφτείς.) Και ψήφιζα πάντα συνειδητά: απαιτούσα έργα, όχι μόνο λόγια. Θα τη διορίσεις τη Μαιρούλα μου, που είναι πτυχιούχος Παντείου; Θα την πάρεις την ψήφο μου. Εγώ στηρίζω τους πολιτικούς που στηρίζουν τη νεολαία. Γιατί στο καλό έχει πέσει τώρα η νεολαία να με φάει;
Το παζλ της Ελλάδας, την εποχή που έπαιρνε την κατηφόρα ανηφορίζοντας, μέσα από τις σημειώσεις μιας... πτωχευμένης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα
ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Οι σημειώσεις μιας πτωχευμένης
ΜΑΘΕ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΔΡΑΜΑΤΑ
Η εποχή της απενοχοποίησης
Σινεμά η Κόλαση 
Λεωφορείον ο Πόθος
Η κόλαση είναι οι άλλοι
Αυτο-κινητό πανεπιστήμιο
Η Ελλάδα και η γελάδα
Θωμά, συγγνώμη
Για το καλό μου
Καρκίνος με ωροσκόπο απελπισμένο
Another brick in the wall 
Εσείς τι διακόψατε στις διακοπές;
Ένας μικρούτσικος Λεπέν
Νονοί, της Ελλάδας νονοί 
Και μ' ένα ΚΛΙΚ το life έγινε style
Γράμμα σ' έναν χριστιανό φίλο που ούρλιαζε απειλώντας έξω από το Χυτήριο 
Έρωτας στα χρόνια του facebook 
Τα φετινά γενέθλια του Η.Μ.
Δε βρέχει, σε φτύνουν!
Τσιγγάνοι: οι Έλληνες εξωγήινοι
Οι "πρωτόγονοι" Βαλκάνιοι και το Χόλυγουντ 
ΑΝΕΠΙΔΕΚΤΗ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Τι 'ναι η πατρίδα μου; 
Silver Alert: Είδε κανείς τον Αϊ-Βασίλη;
Αγκαζέ 
Μαύρα γέλια 
Ντομάτες γεμιστές (με ορμόνες)
Κάποτε ξημέρωσε η 21η Απριλίου 1967 
Φύλακες στα σικαλοχώραφα της Ρόδου
Απολλατζού
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια κεφάτη εποχή 
Άνηθος και βιολέτα
Το σαλάμι και ο κόσμος
Με πουλόβερ στην Αβάνα;
Πώς να ζήσετε εκατόν είκοσι χρόνια - και να θέλετε κι άλλα! 
Κλοτσιά ή φιλί;
Σαντορίνη
Εγώ Χριστό κι εσύ Αλλάχ
Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη;
Ήταν μια φορά ένας χοντρός άσπρος γάτος
Χαίρε, Μαρία!
ΜΑΘΕ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Η κλοτσιά του Φράνσις Μπέικον
Είναι μορφωμένος, ξέρει και το "μ' όλα ταύτα"
Υπάρχει γυναικεία λογοτεχνία;
Η κότα της ιστορίας και το λογοτεχνικό αβγό
Συγγραφείς: τρομοκράτες ή τρομοκρατημένοι; 
Η καθημερινότητα του συγγραφέα: ο πιο βρόμικος ρεαλισμός
Χορτάτο αρκούδι δε γράφει
Γιατί οι Αλβανοί μετανάστες δε γράφουν διηγήματα - αλλά ούτε και τα διαβάζουν;
Πατρίτσια Χάισμιθ: Ο Ρίπλεϋ είμαι εγώ
Τα παιδιά της Πέγκυ δεν είναι τα παιδιά της
Ξένος ειμί εν γη αλλότρια: Έντουαρντ Σαΐντ 
Ο ψεύτικος οργασμός της Σάλυ
Σ' έχω κάνει θεό!
Κύριε Πίντσον, έχουμε κι άλλες δουλειές! 
Το μαύρο κιτς της Κιτσοπούλου
Έχει τιμή η αγάπη; 
ΣΗΜΕΙΩΣΗ

2016 © books.110.gr